Manuką w bakterie (cz. IV)

Dzisiejszy wpis to kontynuacja rozpoczętego wątku, dotyczącego własności miodów, aczkolwiek tym razem będzie o miodzie Manuka.

Patrząc na ceny tego miodu, trzeba sobie uświadomić, że płacimy nie tylko za walory smakowe i za wysoką wartość odżywczą, ale również za udowodnione działanie profilaktyczne i lecznicze. Miód ten uchodzi za naturalny antybiotyk – wzmacnia odporność i chroni przed infekcjami, szeroko rozpropagowane są jego własności antyoksydacyjne, bakteriostatyczne, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne [1].

Nazwa miodu powiązana jest z krzewem manuka (Leptospermum scoparium, z rodziny mirtowatych), pochodzącym z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii, z którego pszczoły zbierają nektar. Wysoka cena miodów Manuka bierze się również stąd, że kwiaty manuki kwitną tylko przez 6 tygodni w roku, a same pszczoły podobno są dość wybredne i w tradycyjnych ulach zadomowić się nie chcą.

Swe właściwości antybakteryjne miód Manuka zawdzięcza nie tylko obecności nadtlenku wodoru, ale również składnikowi o nazwie metyloglioksal (ang. methylglyoxal, MGO), który powstaje zarówno w organizmie pszczoły podczas transportu nektaru do ula, jak i podczas dojrzewania miodu [2]. Zatem podsumowując, aktywność miodu Manuka może być:

  • Związana z nadtlenkiem wodoru (ang. Hydrogen Peroxide Activity, HPA)- kiedy niestabilny termicznie enzym oksydaza glukozowa (ang. glucose oxidase, GOx) katalizuje reakcję utlenienia β-D-glukopiranozy do kwasu glukonowego, ubocznym produktem jest wspomniany nadtlenek wodoru, hamujący wzrost bakterii, przy czym taka aktywność występuje w każdym miodzie, który nie został przegrzany lub zafałszowany,
  • Niezwiązana z nadtlenkiem wodoru (ang. Non hydrogen Peroxide Activity, NPA)- wynika z obecność stabilnego związku metyloglioksalu, aktywność ta jest charakterystyczna tylko dla miodów Manuka.

Metyloglioksal (CH3-CO-CH=O lub C3H4O2 lub aldehyd pirogronowy) jest substancją toksyczną, powstaje z dihydroksyacetonu (ang. dihydroxyacetone, DHA) obecnego w nektarze kwiatów manuki m.in. w wyniku nieenzymatycznej przemiany w trakcie przechowywania miodu. Metyloglioksal jest substancją stabilną, która nie degraduje pod wpływem wysokiej temperatury, światła czy enzymów.

Przeprowadzone badania [3] wykazały, że stężenie metyloglioksalu w miodach Manuka wynosi od 38 do 761 mg/kg, podczas gdy średnio dla miodu różnego pochodzenia osiąga wartość 3.1 mg/kg. Przy czym, pamiętajmy jeszcze o innych fizyko-chemicznych własnościach miodu, które też gwarantują lecznicze działanie, takich jak m.in. duże stężenia cukrów (70-80%), kwaśny odczyn środowiska (pH~4.1) oraz zawartość różnych bioaktywnych związków w tym np.: fenolowych.

Własności miodu Manuka:

  1. Wysoka aktywność przeciwbakteryjna względem poniżej wymienionych szczepów, pomocna w leczeniu owrzodzeń układu pokarmowego i wszelkich ran [1,4,5]:

Gram-dodatnich: Streptococcus pyogenes, oporny na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA), Streptococcus agalactiae, Staphylococcus aureus, Hemolytic streptococci, Enterococcus, Streptococcus mutans, Streptococcus sobrinus, Actinomyces viscosus;

Gram-ujemnych: Stenotrophomonas maltophilia, Acinetobacter baumannii, Salmonella enterica serovar typhi, Pseudomonas aeruginosa, Proteus mirabilis, Shigella flexneri, Escherichia coli, Enterobacter cloacae, Shigella sonnei Salmonella typhi, Klebsiella pneumonia, Stenotrophomonas maltophilia, Helicobacter pylori, Campylobacter spp.

  1. Aktywność przeciwzapalna i immunomodulująca, umożliwiająca redukcję objawów związanych ze stanem zapalnym (swędzenie, obrzęk) poprzez stymulację/inhibicję np.: cytokin.
  2. Własności przeciwutleniające substancji bioaktywnych, zaangażowanych do neutralizowania wolnych rodników, występujących w postaci np.: wolnych fenoli, w formie glikozydów fenolowych, kwasów fenolowych, a także polifenoli [5].
  3. Proapoptotyczne i antyproliferacyjne działanie, pokazane na mysim modelu czerniaka złośliwego (B16.F1), raka jelita grubego (CT26) i liniikomórkowej ludzkiego raka sutka (MCF-7) [6].

W badaniach in vivo miód Manuka wykazał efektywne działanie prowadzące do zmniejszenia wielkości guza i zwiększenia apoptozy komórek nowotworowych w mysim modelu czerniaka złośliwego, redukcji stanu zapalnego okrężnicy u szczurów, kontroli procesów peroksydacji lipidów i wsparcia ochrony przeciwoksydacyjnej [7].

Etykietowanie/certyfikacja

Aby przekonać klienta do prozdrowotnych właściwości miodów wprowadzono dwa względnie rzetelne systemy certyfikacji:

  1. UMF (ang. Unique Manuka Factor)- twórca metody prof. Peter Molan, UMF szacuje siłę antybakteryjnego oddziaływania na bakterie umieszczone na podłożu agarowym (rodzaj testu laboratoryjnego używany przede wszystkim do badań przesiewowych),odnosi się do aktywności nie związanej z nadtlenkiem wodoru. UMF™ stał się znakiem towarowym używanym przez licencjonowanych producentów UMF Honey Association, zobowiązuje do przestrzegania wytycznych dotyczących etykietowania i minimalizowania zafałszowań.

  2. MGO (ang methylglyoxal)- twórca metody prof. Thomas Henle, test laboratoryjny zatwierdzony przez UMF Honey Association, mierzący stężenie metyloglioksalu, MGO™ stał się znakiem towarowym, dość precyzyjnie oszacowującym ilość mg metyloglioksalu w 1 kg miodu.

*Metody te, mierzą siłę miodu w odmienny sposób, mimo to wykazano korelację, między poziomem MGO, a nie związaną z nadtlenkiem wodoru aktywnością mierzoną jako UMF.

** Popularne jest również podawanie na etykietach (zwłaszcza na miodach z USA i Kanady), tzw. aktywności przeciwbakteryjnej (ang. activity, A), której wartość nie jest regulowana przez żadne zrzeszenie, a opiera się na założeniu, że każdy miód którego UMF jest równy 10, jest aktywny.

*** W sierpniu 2014 roku rząd Nowej Zelandii wprowadził wytyczne dotyczące wymogu potwierdzania autentyczności i aktywności miodów, tym samym ochrony wiarygodnych producentów, a wszystko to po to, by osłodzić życie klientów. W każdym razie, idąc za głosem naukowców potwierdzających rzetelność i nadrzędność metody MGO, ustalono, że na etykietach miodów Manuka, musi się znaleźć informacja potwierdzająca stężenie metyloglioksalu.

Ryc.3. Skala MGO, żródło: http://healthywithhoney.com

Ryc.3. Skala MGO, żródło: http://healthywithhoney.com

Wartości zebrane powyżej (Ryc.3.) pokazują w jaki sposób można dokonać przełożenia wartości UMF na MGO i odwrotnie.

Chcąc dokonać zakupu:

  1. Upewnij się, że miód został wyprodukowany i zapakowany w Nowej Zelandii,
  2. Sprawdź numer licencji UMF,
  3. Odszukaj nazwę firmy na stronie: http://www.umf.org.nz/licensees,
  4. Skontroluj numer serii i datę ważności miodu.
    Ryc.4. Do wyboru, do koloru.

    Ryc.4. Do wyboru, do koloru.

    Ryc.5. Do wyboru, do koloru, cd.

    Ryc.5. Do wyboru, do koloru, cd.

Piśmiennictwo:

1. Alvarez-Suarez J.M., Gasparrini M., Forbes-Hernández T.Y., Mazzoni L., Francesca G. The composition and biological activity of honey: A focus on manuka honey. Foods. 2014, 3: 420-432.

2. Mavric E., Wittmann, S., Barth G., Henle T. Identification and quantification of methylglyoxal as the dominant antibacterial constituent of manuka (Leptospermum scoparium) honeys from New Zealand. Mol. Nutr. Food Res. 2008, 52: 483–489.

3. Rostowski J., Omieljańczuk N., Borawska M. Lead content of natural bees honey. Bromatol. Chemia Toksykol. 1992, 25: 391-392.

4. Mavric E., Wittmann S., Barth G., Henle T. Identification and quantification of methylglyoxal as the dominant antibacterial constituent of Manuka (Leptospermum scoparium) honeys from New Zealand. Molecular Nutrition and Food Research. 2008, 52(4): 483-489.

5. Mandal M. D,. Mandal S. Honey: its medicinal property and antibacterial activity. Asian Pac J Trop Biomed. 2011; 1(2): 154-160.

6. Patel S., Cichello S. Manuka honey: An emerging natural food with medicinal use. Nat. Prod. Bioprospect. 2013, 3: 121–128.

7. Forbes-Hernández T.Y., Giampieri F., Gasparrini M., Mazzoni L., Quiles J.L., Alvarez-Suarez J.M., Battino M. The effects of bioactive compounds from plant foods on mitochondrial function: A focus on apoptotic mechanisms. Food Chem. Toxicol. 2014, 68: 154–182.


Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Biochemia i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s